Páskahretið

Það er segin saga, um hverja páska má eiga von á hreti. Engin undantekning í ár. Ég fékk minn skerf af hretinu, lá einn dag í bælinu alveg bakk. Drakk sem svaraði hálfu glasi af kók sem ég skilaði jafnharðan aftur. Hef verið pínulítið „under the weather“ síðan en náði þó að gæða mér á páskalambinu í faðmi stórfjölskyldunnar í gær.

Systir mín og fjölskyldan hennar fara til Danaveldis á morgun, verða þar í tvo mánuði. Páskaunginn minn og hans kærasta gæta íbúðar systur minnar næstu 6-7 vikurnar, eða þar til þau fá sína íbúð. Já, páskaunginn minn er að verða fleygur og flýgur brátt úr hreiðrinu. Hann er meira að segja búinn að fjárfesta í ryksugu með sinni kærustu, þau eru að verða stóreignafólk! (Ég vona að þau fyrirgefi mér að ég skuli opinbera þetta hér á þessum vettvangi, mér finnst þetta bara svo fyndið.)